Tweelingen's relatie met hun grootouders

Tweelingen hebben een zeer goede band met hun grootouders, maar uiten die niet vaak. Ze kijken altijd op naar hun grootouders voor belangrijke levenslessen. Omdat ze een speciale plaats voor hun grootouders in hun hart hebben, verwachten Tweelingen vaak veel van hen.

Na verloop van tijd leren Tweelingen het gebrek aan genegenheid op te vatten als een gebrek aan goede zorg voor hen, en beginnen meer op hun grootouders te vertrouwen. Tweelingen verliezen al vroeg in hun leven een hechte emotionele band met hun vader en worden individualistisch, maar zij streven ernaar deze complexe relatie te begrijpen door hun relatie met hun grootvader. Tweelingen hopen in de loop der jaren familieconflicten en wangedrag op te lossen met de hulp van hun grootouders.

Een Tweelingenkind dat bij zijn grootouders opgroeit, zal al vroeg in verschillende zaken bezwaar beginnen te maken tegen zijn grootmoeder en met haar in conflict komen. En als dit gebeurt, zal het een groot succes zijn omdat zij voorzichtiger en zelfredzamer zullen worden.

Grootouders hebben hun jeugdige blik, die gevuld is met de opwinding van nieuwe ontdekkingen, nog niet losgelaten, zodat zij elke dag begroeten met een vreugdevolle en optimistische houding, die zij hun Tweelingen-kleinkind bijbrengen. Dit is analoog aan de manier waarop een gelukkige kleuter zijn handen uitstrekt om een nieuwe schat te vinden, zich verheugend op het plezier hem te bezitten. Tweelingen grootouders moeten een speciale inspanning doen om hun gevoelens aan hun kleinkinderen over te brengen.