Welkom bij ALEGSA's horoscoop

click

8 levensveranderende lessen die ik uit de therapie heb geleerd

Hier is een samenvatting van wat ik heb geleerd van psychologische therapie die je zal helpen in je leven.... , 2020-05-24







1. Er is een verschil tussen grenzen en muren.
Grenzen zijn een gezond en noodzakelijk onderdeel van het leven. Ze zijn bedoeld om anderen richtlijnen te geven over hoe ze zich moeten gedragen als we niet in orde zijn.

Het stellen van grenzen maakt ons gelukkiger in het leven, en maakt onze relaties meer bevredigend. Het is in eerste instantie eng, want we kunnen ons afvragen of de persoon met wie we grenzen stellen, boos op ons zal zijn of dat hij of zij gekwetst zal worden. Mensen die echt voor ons bedoeld zijn, zullen begrijpen waar we vandaan komen en de grenzen die we hebben gesteld respecteren.

Mensen die mogelijk toxiciteit aan ons leven
toevoegen, zullen proberen ons schuldig te laten voelen voor het stellen en afdwingen van de grenzen. Grenzen zijn gemaakt om de goede dingen binnen te laten en de slechte dingen buiten te houden.

Muren worden gebouwd als reactie op een trauma. Als we muren bouwen, doen we dat met de bedoeling onszelf te beschermen tegen het opnieuw ervaren van dat trauma, maar uiteindelijk doet het ons pijn.

Muren houden iedereen en alles buiten. Ze houden ons ook binnen. Ze voorkomen groei en verwerking. Als een trauma eenmaal is verwerkt, wordt het makkelijker om er mee om te gaan. Het bouwen van een muur rond een traumatische ervaring laat niet de tijd en ruimte die nodig zijn om met de emoties van de ervaring om te gaan. Hoe langer de muur blijft, hoe moeilijker het is om hem af te breken.

2. Kwetsbaarheid is geen zwakte.
Kwetsbaarheid is eng omdat het betekent dat je je openstelt voor iets dat ons zou kunnen kwetsen. Als we weigeren kwetsbaar te zijn uit angst voor dingen die mis kunnen gaan, voorkomen we ook dat we mogelijk van diepere verbanden en ervaringen kunnen genieten.

Als we kwetsbaar zijn, wordt ons leven verrijkt, niet alleen door de relaties die door de kwetsbaarheid tot bloei komen, maar ook door de wetenschap dat we sterk genoeg zijn om kwetsbaarheid toe te laten.

Zelfs wanneer kwetsbaarheid tot pijn leidt, is er vaak iets te winnen of te leren van de ervaring. Zonder ons open te stellen, groeien en leren
we nooit.

Als we de kwetsbaarheid ontkennen, beroven we ook de mensen die van ons houden van de mogelijkheid om ons te steunen. Als we weigeren om mensen binnen te laten als we grote gevoelens ervaren, vertellen we ze in wezen dat we ze
niet genoeg
vertrouwen om zorgvuldig met onze gevoelens om te gaan.

Het is oké om te voelen wat we voelen, en het is oké om die gevoelens te uiten aan mensen die we vertrouwen en die van ons houden.

3. We kunnen niet van mensen houden om van zichzelf te houden.
Het is erg moeilijk als we het potentieel van mensen en al hun goede kwaliteiten zien, maar die dingen niet in zichzelf zien. We zouden willen dat we de mensen van wie we houden zichzelf door onze ogen konden laten zien, want dan zouden ze weten hoe waardevol en waardevol ze zijn om van te houden.

Soms lijkt het erop dat als we genoeg van mensen houden, ze zullen leren om op dezelfde manier van zichzelf te houden. Jammer genoeg is dat zeer zeldzaam.

Wanneer een persoon vastzit in een destructieve mentaliteit, kan geen enkele hoeveelheid extrinsieke liefde hem eruit halen. De enige manier waarop mensen leren van zichzelf te houden is door het trauma en de leugens die hen van hun onwaardigheid hebben overtuigd. Pas als ze deze dingen met hun hoofd onder ogen zien, zullen ze een intrinsieke liefde voor zichzelf vinden. En totdat ze die eigenliefde ontdekken, zal het voor hen onmogelijk zijn om te geloven dat iemand anders van hen kan houden zonder een bijbedoeling.

4. Ongeacht hoe ons trauma zich verhoudt tot dat van andere mensen, alle dingen zijn geldigDe
eerste les hier is dat we onszelf niet hoeven te vergelijken met andere mensen. Nooit. Iedereen ontdekt het leven op de beste manier die ze kennen. Het is niet eerlijk om mensen en situaties te vergelijken als we allemaal met verschillende achtergronden en hulpmiddelen
werken.

Soms, als we horen over iemand die een vreselijke ervaring heeft meegemaakt, kunnen we denken dat onze eigen negatieve ervaringen afgezaagd zijn in vergelijking. Misschien denken we dat we niet moeten klagen over dingen die ons gekwetst hebben, terwijl zoveel andere mensen zo veel lijden.

Het maakt niet uit hoe ons trauma zich verhoudt tot dat van iemand anders. Als het ons heeft gekwetst, als het ons leven blijft beïnvloeden, is het van belang, en het is geldig.

Als we de geldigheid van ons eigen trauma accepteren, geven we onszelf de ruimte om er doorheen te werken, het te begrijpen en er omheen te leren groeien.

5. Besteed niet te veel tijd aan het focussen op slechte gevoelens, maar negeer ze ook niet.
"Fake it until you get it" is iets wat velen van ons op een bepaald moment in ons leven hebben gehoord. Men laat ons geloven dat als we ongelukkig of van streek zijn, we moeten doen alsof het gevoel er niet is totdat het op magische wijze
verdwijnt. Men laat ons geloven dat het een slechte zaak is om in gevoelens te leunen in plaats van ze te negeren.

Als we ons niet toestaan om te voelen wat we voelen, goed of slecht, dan stelen we de kans om de emotie te begrijpen en wat ons ertoe bracht om ons zo te voelen.

Emoties komen vaak in golven. Als we ons laten overspoelen als de golf opzwelt, dan zijn we klaar om verder te zwemmen als de deining afneemt. Omgekeerd, als we worstelen met de golf van emotie, zullen we te uitgeput
zijn om verder te zwemmen als we naar de andere kant gaan.

We moeten niet ongezond veel tijd besteden aan het nadenken over deze gevoelens, maar we moeten ze niet negeren of bestrijden. Als we ons toestaan om in de gevoelens te leven terwijl ze ons overwinnen, dan zullen we in staat zijn om ze te verwerken en er doorheen te gaan.

6. De resultaten die we krijgen zijn gebaseerd op het werk dat we doen.
Zoals zoveel dingen in het leven zijn de resultaten van de therapie recht evenredig met het werk dat we doen. Het is niet genoeg om naar een sessie te gaan, onze therapeuten te vertellen wat er gebeurt, te luisteren naar wat ze te zeggen hebben, en dan naar huis te gaan en er niet aan te denken tot de volgende sessie. Dat zou zijn alsof je naar school gaat, in de klas zit, naar de leraar luistert maar geen aantekeningen maakt of studeert, en dan hoopt dat je het goed doet op de test.

Als we actief de gezonde copingstrategieën en vaardigheden oefenen die onze therapeuten ons helpen ontwikkelen in ons dagelijks leven, zullen
de positieve resultaten exponentieel groter zijn dan wanneer we passieve deelnemers zijn.


7. Liefde is onvoorwaardelijk, relaties niet.
Dit is een moeilijke. Als mensen associëren we liefde met relaties. Niet alleen romantische liefde, maar ook die diepe genegenheid die we voelen voor familie en vrienden. We kunnen onze liefde voor de mensen in ons leven onvoorwaardelijk laten zijn, maar we hoeven geen relaties in stand te houden als ze ongezond zijn.

Liefde, ware liefde, moet grenzeloos zijn.

Relaties moeten niet onbegrensd zijn; ze moeten gebaseerd zijn op een fundament van vertrouwen en grenzen. Wanneer de mensen met wie we te maken hebben onze grenzen en voorwaarden niet kunnen of willen respecteren, kunnen we ze nog steeds liefhebben, maar we kunnen dat wel van veraf doen.

8. Verdriet is geen lineair proces met een duidelijk begin en einde.
Het menselijk brein probeert het te begrijpen. We zoeken naar patronen en processen. Menselijke emoties volgen niet altijd patronen en processen. Daarom worstelen
logica en emoties vaak met elkaar.

Wanneer we onaangename gevoelens ervaren, willen we misschien een tijdlijn voor wanneer we kunnen verwachten dat ze eindigen.

Pijn werkt niet op die manier.

Net als we denken dat we aan het herstellen zijn, kunnen we dagen of maanden de tijd hebben dat we het gevoel hebben dat we terugvallen in het rouwproces. Dit is geen regressie, het is gewoon de pijn die zijn onvoorspelbare loop neemt. Hoe meer we proberen om het te begrijpen, hoe meer het verdraaid lijkt. Net als bij andere gevoelens is de beste manier van handelen simpelweg om ons te laten overweldigen door het besef dat het zal eindigen, zelfs als we het gevoel hebben dat de pijn en het verdriet voor altijd een visceraal deel van ons zullen zijn.
Als we ons door
het rouwproces bewegen, kunnen we kleine momenten van opluchting beginnen op te merken wanneer we het gevoel hebben dat we weer kunnen ademen. Dan zullen de golven weer over ons heen spoelen. In die korte momenten van opluchting is het belangrijk om onszelf eraan te herinneren dat we ons op een dag weer goed zullen voelen.









Ik ben Alegsa

Ik schrijf al meer dan 20 jaar op professionele wijze artikelen voor horoscopen en zelfhulp.



Gerelateerde tags