Inhoudsopgave
- 1. Je wantrouwt het wanneer iemand interesse in je toont
- 2. Je vindt het moeilijk om te vragen om wat je verdient in de liefde, vriendschap of op het werk
- 3. Je geeft veel aan je vrienden, maar twijfelt of je hetzelfde kunt ontvangen
- 4. Je gelooft complimenten niet, maar kritiek wel
- 5. Je richt je op je tekortkomingen en vergeet je kwaliteiten
- 6. Je vermijdt risico’s omdat je denkt dat je jezelf belachelijk zult maken
- 7. Je wijst aanmoediging van anderen af, maar een deel van jou wil wel geloven
Volg Patricia Alegsa op Pinterest!
Soms hoeft niet gezegd te worden “ik ben niets waard” om te leven alsof je het gelooft. Vaak verschijnt een gebrek aan zelfliefde in kleine gebaren: je twijfelt aan een compliment, je accepteert minder dan je verdient of je overtuigt jezelf ervan dat je dromen te groot voor je zijn.
Als je jezelf in deze signalen herkent, zie het niet als een veroordeling. Zie het als een uitnodiging. Je waarde verdwijnt niet omdat jij haar op dit moment niet kunt zien. Ze heeft alleen nodig dat je jezelf weer met meer rust, meer waarheid en minder hardheid bekijkt. 💛
1. Je wantrouwt het wanneer iemand interesse in je toont
Wanneer iemand met je flirt, je met warmte schrijft of oprechte interesse toont, is je eerste gedachte geen blijdschap. Het is wantrouwen.
Je denkt dat die persoon zich misschien heeft vergist. Dat diegene snel van gedachten zal veranderen. Dat wanneer die je “ware versie” ziet, die zal weggaan.
Hoe hard je het ook probeert, het is moeilijk voor je om je voor te stellen dat iemand verliefd op je kan worden. Het voelt vreemd om te denken dat iemand zou glimlachen wanneer die je naam op de telefoon ziet of aan je zou denken gedurende de dag.
Dit gebeurt vaak wanneer je jezelf niet waardeert. Als jij je eigen kwaliteiten niet kunt herkennen, is het ook moeilijk te geloven dat iemand anders ze duidelijk kan zien. Maar dat jij het nog niet kunt zien, betekent niet dat het niet bestaat.
2. Je vindt het moeilijk om te vragen om wat je verdient in de liefde, vriendschap of op het werk
Misschien heb je een relatie, vriendschappen of een baan, maar leef je met het gevoel dat je niet om meer zou moeten vragen.
Je zegt tegen jezelf: “Ik mag al blij zijn dat ik werk heb, hoe zou ik om een opslag kunnen vragen?”. Of: “Ik mag al blij zijn dat mijn vrienden van me houden, hoe zou ik om meer aanwezigheid kunnen vragen?”. Of zelfs: “Ik mag al blij zijn dat mijn partner bij me is, hoe zou ik kunnen vragen om beter behandeld te worden?”.
Het probleem is niet dankbaarheid. Dankbaarheid is prachtig. Het probleem ontstaat wanneer je haar gebruikt om tekorten, stiltes of slecht gedrag goed te praten.
Niet vragen om wat je nodig hebt, maakt je niet edeler. Soms laat het alleen zien dat je jezelf geen toestemming geeft om ruimte in te nemen.
Als dit punt je raakt, kan het je ook helpen om te lezen over hoe je liefde voor jezelf opbouwt zonder schuldgevoel of schaamte. Leren jezelf te waarderen maakt je niet veeleisend. Het maakt je eerlijker tegenover jezelf.
3. Je geeft veel aan je vrienden, maar twijfelt of je hetzelfde kunt ontvangen
Je bent er wanneer ze je nodig hebben. Je luistert, geeft advies, begeleidt, viert mee. Je bent die persoon die een bericht stuurt om te vragen “hoe gaat het?” wanneer je iets vreemds opmerkt.
Maar wanneer jij het moeilijk hebt, vind je het lastig om hulp te vragen. Misschien denk je dat je lastig bent. Dat je overdrijft. Dat jouw problemen niet zo belangrijk zijn.
Dan geef je veel, maar ontvang je weinig. Niet altijd omdat de anderen niet willen meedoen, maar omdat jij hen niet de kans geeft om dichterbij te komen.
Een gezonde vriendschap zou niet moeten voelen als een voorstelling waarin jij altijd sterk bent. Jij verdient ook steun, geduld en zorg.
4. Je gelooft complimenten niet, maar kritiek wel
Wanneer je tegen je vrienden zegt dat ze mooi, slim, talentvol of grappig zijn, meen je dat echt. Je ziet het duidelijk.
Maar wanneer zij iets liefs tegen jou zeggen, twijfel je eraan.
Je denkt dat ze het uit beleefdheid zeggen, uit genegenheid of om je beter te laten voelen. Als iemand daarentegen een negatieve opmerking maakt, sla je die wel op alsof het een absolute waarheid is.
Dit komt heel vaak voor wanneer je vanbinnen te streng naar jezelf kijkt. Je geest filtert het goede weg en vergroot het pijnlijke.
De volgende keer dat je een compliment krijgt, probeer er dan niet tegenin te gaan. Je hoeft niet met een uitleg te antwoorden. Je kunt gewoon zeggen: “Dank je wel, het kost me moeite om het te ontvangen, maar ik waardeer het.” Dat kleine gebaar opent al een deur.
5. Je richt je op je tekortkomingen en vergeet je kwaliteiten
Wanneer je in de spiegel kijkt, zie je eerst wat je niet mooi vindt. Wanneer je een foto van jezelf ziet, zoek je de vreemde hoek, de ongemakkelijke uitdrukking, het detail waar niemand anders naar kijkt.
Misschien ben je in het algemeen helemaal geen pessimistisch persoon. Misschien ben je positief, liefdevol, motiverend en gul tegenover anderen. Maar wanneer het om jezelf gaat, word je je strengste rechter.
Om de een of andere reden is het voor jou makkelijker om jezelf te bekritiseren dan jezelf een compliment te geven. Misschien kun je je zelfs niet herinneren wanneer je voor het laatst dacht: “Vandaag zie ik er goed uit” of “dit vind ik mooi aan mezelf”.
Een eenvoudige oefening: schrijf elke avond één ding op dat je goed hebt gedaan, één eigenschap die je hebt gebruikt en iets waarvoor je dankbaar bent aan je lichaam. Het hoeft niet diepgaand te zijn. Het kan zijn: “vandaag was ik geduldig”, “vandaag heb ik een grens gesteld”, “mijn benen hebben me geholpen te wandelen”.
Als dit proces moeilijk voor je is, kan dit artikel over leren je imperfecties lief te hebben je begeleiden met een mildere blik.
6. Je vermijdt risico’s omdat je denkt dat je jezelf belachelijk zult maken
Je solliciteert niet naar die baan die je wilt, omdat je denkt dat je niet slim genoeg bent. Je probeert geen datingapp uit omdat je denkt dat je niet aantrekkelijk genoeg bent. Je deelt je ideeën niet omdat je bang bent dat anderen zullen lachen.
Zo blijven je dromen op pauze staan. Niet omdat je ze niet wilt, maar omdat een deel van jou al heeft besloten dat je het niet kunt.
Een gebrek aan zelfvertrouwen vermomt zich vaak als voorzichtigheid. Je zegt tegen jezelf dat je realistisch bent, maar misschien probeer je alleen schaamte te vermijden.
Je vergissen betekent niet dat je niets waard bent. Het betekent dat je iets probeert. En dat heeft al waarde.
Als je spanning of angst voelt bij het zetten van nieuwe stappen, kunnen deze praktische tips om angst te overwinnen je richting geven. Het gaat er niet om dat je je zonder angst in het diepe stort, maar om niet toe te laten dat angst je hele leven bepaalt.
7. Je wijst aanmoediging van anderen af, maar een deel van jou wil wel geloven
Wanneer iemand zegt: “jij kunt het”, schud je misschien je hoofd. Je glimlacht zonder te geloven. Je verandert van onderwerp. Vanbinnen denk je: “Als die wist hoe ik echt ben, zou die dat niet zeggen”.
Maar misschien is er een klein deel van jou dat wel wil geloven. Een deel dat moe is van zich onvoldoende voelen. Een deel dat aanvoelt dat er meer voor jou is.
Luister ernaar.
Je hoeft morgen niet wakker te worden met een perfecte eigenwaarde. Zo werkt het niet. Begin met iets simpelers: praat niet langer tegen jezelf alsof je je vijand bent.
Spreek tegen jezelf zoals je tegen iemand zou spreken van wie je houdt. Met geduld. Met waarheid. Met grenzen, ja, maar zonder wreedheid.
Er komt een moment dat je terugkijkt en iets belangrijks opmerkt: je had altijd al waarde. Je moest alleen leren die te herkennen.
Je verdient liefde, respect, zorg en kansen. Niet wanneer je perfect bent. Niet wanneer je alles bereikt hebt. Niet wanneer iemand anders voor je kiest. Je verdient ze nu, terwijl je blijft groeien.